Mostrando entradas con la etiqueta Ética 4º.. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Ética 4º.. Mostrar todas las entradas

martes, 19 de marzo de 2019

Dende Nicaragua ao Parga: Georgina de los Angeles Molina, defensora dos dereitos das mulleres.



Psicóloga nicaraguana especialista no tratamento do abuso sexual, doce anos de experiencia no traballo con diferentes grupos organizados. Profesora de Biodanza e feminista por opción. Traballou con distintos grupos organizados na formación de mozas e mulleres líderes. Integrante do equipo multidisciplinario Ixaya- Palante no que traballou con profesoras de primaria e secundaria (rurais e urbanas) centradas na cultura de paz con equidade de xénero. En setembro do 2015 empeza a traballar como terapeuta/promotora e defensora de dereitos humanos desde a Fundación Augas Bravas Nicaragua1 que fundase Brigitte Hauschild para mulleres adultas sobrevivientes de abuso sexual.

A lo largo de mi ejercicio profesional aprendí a reconocer y defender mis derechos desde la cotidianidad de mi vida, hablar y escribir públicamente sobre los diferentes atropellos que viví. Mi principal virtud es no quedarme callada ante figuras de autoridad, cuestionar y proponer debates sobre nuestro ser mujer en este sistema patriarcal. Tengo más de nueve años señalando los atropellos, injusticias y abusos que viven mujeres, jóvenes, niños/as por parte del Estado de Nicaragua. Nueve años de no solo gritar en las calles estos atropellos a los derechos humanos, sino también de comparecer ante diferentes medios de comunicación, aulas de clases, grupos organizados, comunidades rurales y urbanas y a la vez acompañar a estas mujeres y niños/as en su recuperación emocional y con esto recuperar también sus poderes es decir la capacidad de que ellos/as puedan apropiarse y defender sus derechos.

O 27 Octubro 2018 saiu de Nicaragua e isto é o que lle pasou:

Estaba organizada en un grupo que trasladaba víveres y medicamentos a diferentes comunidades del país; yo y otros dos amigos elegimos el sector de Masaya. (Lugar donde residí cinco años) En varias ocasiones hicimos viajes hasta la comunidad de Nindiri (era lo más cerca que podíamos llegar) ahí nos esperaban amigos/as que estaban organizados/as en las trincheras y ellos/as se encargaban de la distribución de los víveres y medicamentos. A principios de Julio nos dispusimos a realizar otro viaje con dirección a Masaya pero en esa ocasión a la altura del km 14 nos retuvieron agentes de la policía nacional, nos requisaron el carro en busca de armas de fuego y revisaron mi teléfono celular, entraron a mi red social vieron mi foto de perfil y solo eso les bastó para decirnos que nosotros éramos delincuentes y que estábamos conspirando contra el gobierno. Luego de amenazarnos con trasladarnos a auxilio judicial nos dijeron que ellos eran buenas personas y que sabían que este gobierno iba a caer, pero que ellos (policías) necesitaban dinero para poder irse del país cuando todo acabara, uno de los policías nos pidió a cada uno/a nuestra dirección, número de teléfono, lugar de trabajo. Ese mismo policía nos escoltó hasta nuestras casas, se encargó de supervisar si poseíamos llaves de esa casa. Nos dijo que cada fin de mes uno de ellos pasaría por una de nuestras casas para que nosotros les entregáramos la suma de 400 dólares americanos a cambio del ¨favor de no apresarnos¨ y así fue hasta el mes de Octubre que mis amigos y yo logramos salir del país. 
En tres días renuncié a mi trabajo, desaloje mi casa y me despedí a como pude de mi familia y amistades. Actualmente estoy pidiendo asilo político en España, acogida por amigas/os con los que viví en Masaya.


Esperamos con moitas ganas e inquedanza a súa visita.

jueves, 3 de diciembre de 2015

Construíndo o mundo que queremos



Hoxe imos darlle a palabra a dúas compañeiras vosas de 3º ESO, Lucía e Angela, que xunto a Natalia e Ana (4ºESO) e Yadira (3º ESO) participaron na primeira reunión de todos e todas os pirados que asistimos ao obradoiro. Pero, mellor, cóntano elas:


Queridos lectores: 
Somos Ángela e Lucía, dúas alumnas de terceiro do IES Isidro Parga Pondal, as cales tivemos a oportunidade de participar nun proxecto chamado " O mundo que queremos". O venres día 27 de Novembro embarcámonos nunha experiencia na cal reunímonos varios institutos para charlar sobre os distintos aspectos a traballar durante o proxecto. Realizamos tamén varias actividades para conocernos mellor entre nós, nas cales incluímos: recoller información sobre os nosos novos compañeiros (instituto, gustos,desexos...), realizamos debuxos sobre os nosos institutos e escribimos unha carta individual para o noso futuro redactando os nosos desexos e metas a cumplir. 
Tamén prometemos reunirnos en varias ocasións máis as cales estamos esperando con moita ansia para ver de novo os amigos que grazas a este proxecto fixemos. Un saúdo das vosas compañeiras: 
       Lucía Souto e Ángela Iglesias